Zo zijn buitenaardse wezens niet.
Zinloos geweld. - Rondspattend bloed.
Te gekke klank. Er hingen wel dertig luidsprekers.
Hun ruimtewezens zijn monsters. - Ze bliezen een heel ministerie op.
Wij willen de film ook nog zien. - Nou én? Ik ken je niet eens.
Die opensplijtende tong die acht militairen opslokte, was groots.
Akkoord. Maar alleen, omdat ik moest gillen als een klein meisje.
Ruimtewezens moeten eng zijn. Eng is leuk.
Hersenen van dieren opslurpen is niét leuk.
Hou jullie mond.
Wat moeten ze niet van ons denken? - Ze wilden die wezens dood.
Mary heeft die film al gezien.
Weet ze dan dat je een ruimtewezen bent?
Kóm nou. - Nou?
Ik zei: Kóm nou.
Nou? - Nee.
Opgelet, mensen met een kaartje.
Op het eind, als blijkt dat de president een buitenaards wezen is...
...en hij alle congresleden barbecuet: Niet geloven.
Ruimtewezens barbecuen niet.
Als je je mond niet houdt, vermoord ik je.
Hij wil ons vermoorden voor hij de film heeft gezien. - We zitten in problemen!
We moeten een poos onderduiken. - In een bunker.
Nee. We mogen ons niet verstoppen.
We gaan de straat op. Een optocht van ruimtewezens.
We komen samen en we laten zien dat we allemaal...
...mensen zijn.
Met de Rutherford Bugle? Ik wil de filmrecensent spreken.
Ik heb Dawn of the Aliens gezien en hij is niet om te gieren.
Ik zat niet op het puntje van mijn stoel en ik heb mijn ogen niet uitgewreven.
Er zit geen melk in. - U hoeft mijn neus niet af te bijten.
Dat doen wij niet, Nina.
Merk je hoe ik je niet knijp tot je milt uit je mond komt?
Dat merk ik. Aardig van je.
Over milten gesproken: Dawn of the Aliens gezien?
Fantastische film.
Een twee uur en vier minuten durende afschuwelijke leugen.
Ik vond hem leuk. - En reuze spannend.
Ze schilderen ruimtewezens als boosaardige monsters af.
Terwijl ze lief en welgemanierd zijn. - Ik wil opspuitend bloed zien.
Er is een sci-fi congres in Cleveland.
Maak kennis met je favoriete ruimtewezens.
George Takei, Mr Sulu uit Star Trek, signeert zijn boek:
Warpsnelheid, verdorie, of het gedaas van William Shatner.
We kunnen de mensen laten zien hoe verkeerd hun beeld van ons is.
Of de boel gewoon opblazen.
Til jullie voeten even op.
Voeten omhoog.
Wat heb je?
Sally, zet je zuigding even af.
Wat is er? - Ik heb je steun nodig.
Ik heb een moeilijk besluit genomen sinds ik deze planeet bezoek.
Je ruilt je spannende witte slips in voor boxershorts.
Het gaat niet over ondergoed.
Al draag ik inderdaad shorts.
Ik heb besloten Mary te vertellen dat ik,
vanuit het galactocentrische standpunt van mensen, buitenaards ben.
Je hebt je nog nooit eerder verraden. - Ik heb nog nooit eerder die...
...gevoelens gehad.
Het komt door dit vlezige menselijke omhulsel.
Toegegeven. Het is knap, groot, mannelijk,...
...wasbaar.
Maar ik voel me rot als ik de vrouw, van wie ik houd, bedrieg.
Laten we dit even doornemen.
Ik ben Mary en ik zit aan mijn bureau.
En jij komt binnen en je vertelt het me.
Je bent zo knap vandaag. - En jij bent mooier dan ooit.
Opnieuw.
Ik kan je niet kussen. Ik heb griep.
Ik ook.
Ik ben een buitenaards wezen.
Ze is dood.
Je hebt haar vermoord, buitenaardse schoft.
Waarom? Waarom, in godsnaam?
Wat een onzin. Ik vertel het haar. Aan haar alleen.
Als chef veiligheid verbied ik het je. - Als commandant zeg ik: Pech.
Dat zal je de kop kosten. - Ze zetten hem op een schoteltje.
Mensen kunnen zoiets niet aan.
Mary wel. Ik vertel het haar op een plek die zo mooi is...
...dat ze de waarheid moeiteloos in haar hart sluit. En mij erbij.
Er is een congres in Cleveland.
Perfect. Pak jullie koffers, jongens.
Moet je zien.
Onze eerste hotelkamer.
Ik popel om ze kort en klein te slaan.
Hé, jongens. Kijk eens wat ik in de badkamer heb gevonden.
Sporen van een superieur ras van piepkleine mensjes.
Waarom superieur?
Shampoo en conditioner in één flesje.
Een piepkleine ijskast.
Vol piepkleine flesjes alcohol en piepkleine zakjes nootjes.
Een ras van piepkleine fuifnummers.
Hoe komen ze op het bed met een volle pens en een stuk in hun kraag?
Zeg maar 'ho'... - Ho.
...als je eerste champagnedorst gelest is.
Ho. - Als je hart het je ingeeft.
Ho. Stoppen. Nu.
Nu? - Ja, nu.
Een halve fles voor één glaasje. Wat een wilde vrouw.
Maar daar heb ik vrede mee. - Ik mag dan wild zijn. Ik bijt niet.
Ik ook niet. Dat is het hem net.
Geen bloedvergieten en geen opgeblazen schedels.
Wat heb je?
Oké, Mary. Je hebt me door.
Ik heb je meegenomen om je iets over mezelf te vertellen.
Dit valt me heel zwaar. Veroordeel me niet meteen.
Dat doe ik nooit.
Oké, af en toe.
Vaak. Altijd.
Ik doe mijn best.
Voor ik je kende, was ik heel anders. Ik woonde hier ver vandaan.
Sinds ik daar weg ben, probeer ik om erbij te horen.
Maar als iemand erachter komt, moet ik terug.
Dan kan ik niet langer op deze wereld blijven.
Heb je in een kliniek gezeten?
Een kliniek? - Geeft niks, hoor.
Ik ook.
Wakker worden. We gaan naar het science-fictioncongres.
Wat is daar zo bijzonder aan?
We kunnen er onze stem laten horen...
...en tegen onze behandeling protesteren.
Als een buitenaardse Martin Luther King?
Ook ik heb een droom.
En in die droom zit ik in mijn blootje op het reuzenrad.
Ik ga even kijken of Dick ons niet verraden heeft.
Er hangt een briefje voor je aan de deur.
Schoonmaken, alstublieft.
Ja, ja. Als we terug zijn.
We gaan naar het sci-fi congres.
Toen ik een klein meisje was,
negen, tien, zeventien...
...was ik dik.
Hoe dik? - Zo dik dat iedereen me uitlachte.
Zo dik als een koe?
Dat doet er nu niet toe. - Nee, ga door.
En in plaats van om hulp te vragen, sloot ik me af...
...en werd ik boos en verbitterd. - 150 kilo, 200 kilo?
Tot overmaat van ramp zagen mijn ouders...
...een Olympische kampioene kunstschaatsen in me.
Ik moest me in een maillot hijsen.
Ik was net een worst met een purperen velletje.
Als ik schaatste, noemden ze me De zwabber.
En op een keer brak ik.
Door het ijs? - Mentaal.
Ik was geestelijk gebroken.
Mijn ouders lieten me opnemen. In kamp De slanke hinde.
Wat vreselijk, Mary.
Ik ben er nu overheen. Bedankt dat ik het je kon vertellen.
Waarvoor zat jij in een kliniek?
Het is een grappig verhaal. Ik ben...
Hoe zal ik het zeggen? Niet opgenomen. Ik ben...
Ogenblikje. Niet weglopen.
Ik moet Dick even spreken. Moet jij niks doen in de badkamer?
Ga daar dan gewoon wat zitten.
Ga maar.
Ik wou net mijn hart uitstorten. Zij heeft mij haar geheim verteld.
Ze was vroeger dik. - Zo dik als een koe?
Als je het haar vertelt, zet de luchtmacht de hele buurt af.
Dat risico neem ik. - En als ze zo schrikt...
...als ze hoort dat je een ruimtewezen bent dat ze de benen neemt...
...en je haar nooit meer ziet?
In mijn scenario vliegt ze in mijn armen.
Dat risico moet je maar nemen.
Buitenaards wezen.
Je staat ervan te kijken.
Hoe mensen vluchten in hun fantasie.
Zoals die kerels die al die nepbrieven in Penthouse lezen.
Zijn die dan nep?
Als ze een echt buitenaards wezen zagen,
zouden ze hysterisch worden.
Zijn we niet allemaal ruimtewezens?
We komen uit een gewichtloze omgeving...
...en zien alles voor het eerst met nieuwsgierige ogen.
Elke emotie is nieuw. We leren voortdurend bij.
Filosofeer maar verder. Ik ga wat ruimtehapjes halen.
Er is ingebroken. Kijk maar.
Ik zie een nette kamer. - Precies.
Ze hebben het bed opgemaakt, de wc ontsmet voor mijn hygiëne...
Dat heeft het kamermeisje gedaan. - Het kamermeisje?
Dat is haar werk.
Hierin staat welke diensten het hotel allemaal biedt.
Stomerij, wekdienst, eten op de kamer...
Roomservice.
Weet u wel wat dat betekent?
We zijn in de hemel.
U, beste man, bent de assistent- manager van de hemel.
Met Sally Solomon, kamer 605.
Mag ik een broodje kalkoen?
Echt?
Mag ik er ook tien?
Leef lang en voorspoedig.
Gegroet, alle frequenties. Ik ben George Takei.
Ik voel me weer een kleine jongen.
Of, met de woorden van Mr Sulu: Mijn chronometer loopt achteruit.
Wat een flauwekul. Jullie slikken gedachteloos...
...het negatieve beeld van buitenaardse wezens.
Misschien zijn ze wel lief en aardig en aantrekkelijk.
Bewaking.
Heeft een buitenaards wezen soms geen ogen? Geen kont?
Als je hem prikt, zegt hij dan niet au, au, au?
We moeten science-fiction niet aanhangen.
Sci-fi kan de pot op.
Laten we liever wetenschappelijke feiten aanhangen.
Sci-facts.
Kom mee, Harry. - Leve de sci-facts.
Laat die ramen maar en poets de wastafel tot ze blinkt.
Ik kom.
U had iets voor de stomerij? - Die stapel daar.
En doe de koffer ook maar.
Ik voel me ellendig.
Je doet er verstandig aan, lieverd.
Vergeet niet de planten meststof te geven.
Ik wil dat ze bloeien en me blij maken.
Ik wou schoon schip maken en nu voel ik me vuil.
Neem een bubbelbad. De waterstralen zijn erg goed gericht.
Dat vuil was figuurlijk. - Ja, hoor.
Wilt u eucalyptusolie en grote luffasponzen brengen?
Dag, jongens.
Wat is dit allemaal? - Roomservice.
Ze brengen alles wat ik vraag. Een handdoek, een laptop, een video.
Omdat ik zolang ik hier logeer, een koningin ben.
Leuk dat je het naar je zin hebt. Ik ga.
Zijn dat pralines? - Bestel je eigen schaaltje.
Hoe kun je je geliefde bedriegen ter wille van een missie?
Kijk naar jezelf.
Je bent verrukkelijk.
Zei je iets? - Nee hoor, niks.
Zeg het haar dan. Maar hoe?
Achteruit, aardbewoner.
Ik ga je demoleculariseren zoals je je nooit had kunnen dromen.
Ik ben Mary niet. Ik ben Uma en ik kom van de planeet Thurman.
Trek die broek uit.
Alle verzet is zinloos, aardbewoner.
Ik ben geen aardbewoner. Ik heb je misleid.
Ik kom van een verre melkweg op de grens van Cepheus en Draco.
Ik ben hierheen gestuurd om deze planeet te verkennen.
Dick Solomon is maar een omhulsel om een trillend purperen buisje.
Ik ben de opperbevelhebber. En dit is mijn groet.
Meen je dat nou?
Ik heb je planeet gezien.
Het is een barbaarse plek die moet worden veroverd.
Ik wil nog een massage want ik voel me weer wat gespannen.
Kijk eens wat hier ligt. Een lijst van alles wat we besteld hebben.
Kreeft, kreeft, kreeft, kreeft... - Wat is dat getal onderaan?
Het bevolkingscijfer van Cleveland of zo.
Dat is uw rekening.
Lieve hemel. Wat nu?
Ik heb de laptop, de modem, de elektronische sleutel...
...en een douchemuts nodig.
Goedemorgen, Mr Takei. - Ik vertrek vandaag.
Uw rekening.
3.000 dollar?
Nou ja, een beroemd acteur als ik kan dat betalen.
Dat is 30.000 dollar, Mr Takei.
O jee.
Veertien flessen champagne? Garnalencocktails? Pita's?
Ik heb één Toblerone en twee limonades gehad, meer niet.
Zeven massagebeurten? Zie ik er dan zo ontspannen uit?
En wat is dit?
Oké, ik heb één handdoek meegenomen. Eén maar.
Ik ben George Takei, verdorie.
Ondertiteling: C@pt. Proton